Chronologie

1973: Juan Perón wint de verkiezingen met 62 procent van de stemmen.

1974: Perón overlijdt en zijn weduwe Isabelita neemt de macht over. Economische regressie en toename van geweld van diverse kanten. De extreemrechtse Triple A, onder leiding van José López Rega, doodt diverse leiders van linkse bewegingen en vakbonden. Rega is de vertrouwensman van Isabelita en hoofd van het Ministerie van Sociale Zaken.

1976: Het leger zet Isabelita af en stelt een militaire junta in. Generaal Videla, admiraal Massera en brigadier Agosti vormen de regering. Die ontbindt het Congres en verbiedt politieke en vakbondsactiviteiten. De repressie van tegenstanders begint. Jorge Zorreguieta wordt staatssecretaris van Landbouw.

1977: De Junta oefent een wreed offensief uit tegen alle tegenstanders in een periode van moorden, martelingen en verdwijningen. De doodstraf wordt ingesteld voor daden van terrorisme, subversie en ontvoering. In december is er sprake van 25 duizend verdwenen personen.

1979: Videla keurt de wet goed die vastlegt dat verdwenen personen dood zijn, zonder dat hun lijken gevonden zijn. Zorreguieta is inmiddels minister van Landbouw.

1980: De Junta verwerpt het rapport van de Inter-Amerikaanse Commissie voor de Mensenrechten. Videla gebruikt de term ‘vuile oorlog’ om de strijd tegen de zogenaamde subversie te rechtvaardigen.

Maart 1981: Viola volgt Videla op als president en belooft een dialoog met de oppositie te beginnen.

Dec. 1981: Galtieri wordt president. Economische situatie is hopeloos en angst voor de militairen neemt af.

April 1982: Galtieri beveelt het leger de Malvinas in te nemen, in de hoop de nationale eenheid te herstellen. Twee maanden later capituleert het leger voor Engeland. Generaal Bignone volgt Galtieri op, herstelt de politieke partijen en schrijft verkiezingen uit.

Oktober 1983: Raúl Alfonsín wordt president. In ’84 tekent hij de vrede met Engeland en een jaar later lanceert hij een plan voor economisch herstel van de crisis, die onder Perón was ontstaan en onder de Junta was verhevigd. Het rapport Nunca Más (Nooit Meer) verscheen, waarin 9000 gevallen van verdwijning werden gedocumenteerd en de vormen van repressie werden beschreven.

1985: Rechtszaak tegen de voormalige leiders van de eerste drie militaire junta’s van de dictatuur. Videla en Massera worden tot levenslang veroordeeld.

1986: Alfonsín ondertekent de omstreden wet Punto Final (Eindpunt), die een tijdelijke limiet stelt aan strafzaken tegen militairen. Binnen 60 dagen moeten aanklachten worden ingediend.

1987: Na een mislukte militaire opstand o.l.v. Aldo Rico, keurt Alfonsín de wet Obediencia Debida (Verplichte Gehoorzaamheid) goed, die lagere officieren onder de dictatuur amnestie verleent. Stakingen en protesten tegen lage salarissen en sociale wantoestanden nemen toe.

Mei 1989: De peronist Carlos Menem wint de verkiezingen.

Dec. 1990: Menem verleent gratie aan Videla, Massera en de andere veroordeelden uit 1985. Zeventig procent van de Argentijnen is tegen deze gratie. Menem wordt vijf jaar later herkozen als president.

Okt. 1997: Het peronisme is failliet en men komt terug van het hellende beleid van Menem, dat tot talrijke privatiseringen van staatsbedrijven had geleid.

Maart 1998: Het Parlement herroept de wetten Punto Final en Obediencia Debida, echter zonder terugwerkende kracht.

Okt. 1999: Fernando de la Rúa wint de presidentsverkiezingen.

2000: Twee grote algemene stakingen als protest tegen lagere salarissen en belastingverhogingen, ten gevolge van de aanpassing aan de eisen van het IMF.

Okt. 2000: Het Centro de Estudios Legales y Sociales (onderzoeksinstituut) verzoekt de ongeldig-verklaring van de twee amnestiewetten n.a.v. een zaak van ontvoering van een dochter van een verdwenen echtpaar.

Maart 2001: Rechter Gabriel Cavallo verklaart de wetten Punto Final en Obediencia Debida voor ongeldig.