|
Tussen haakjes () wordt de bron, en eventueel de website, vermeld
waaraan het bericht ontleend is.
Inheemse
wet door vereist aantal deelstaatparlementen goedgekeurd
Door de goedkeuring
van de Inheemse wet (uitgewerkt en goedgekeurd door de Mexicaanse
senaat in april van dit jaar) in de deelstaatparlementen van Nayarit
en Michoacán op 12 juli is het vereiste aantal van minimum
17 van de 32 deelstaatparlementen gehaald. Tot nu toe hebben 10
deelstaatparlementen de wet afgekeurd. De niet-goedkeuring in Morelos
kan echter niet meegeteld worden omdat een deelstaatwet daar vereist
dat alle federale wetsvoorstellen door een tweederde meerderheid
moeten goedgekeurd worden. Grondwetspecialisten maar ook Xóchitl
Gálvez, de coördinatrice van het Bureau voor de ontwikkeling
van inheemse volken (van de Mexicaanse regering), hebben reeds gezegd
dat de wet eigenlijk geen legitimiteit heeft omdat de deelstaten
met het grootste aandeel inheemsen (Chiapas, Guerrero, Oaxaca) de
wet hebben afgekeurd. (La Jornada en Proceso 13/16-07-2001)
Québec
A-20, protest tegen de vrijhandelszone van de 2 Amerikaanse continenten
Op 21 en 22
april vond in Québec (Canada) de Top van de America's plaats,
waarop het officiële startschot gegeven werd voor de vorming
van de FTAA (Free Trade Area of the Americas) of ALCA (Area de Libre
Comercio de las Américas).
Het idee voor
deze grootste vrijhandelsassociatie van ruim 800 miljoen consumenten
in de Westelijke hemisfeer (exclusief Cuba) werd gelanceerd door
de Amerikaanse president Clinton tijdens de Summit of the Americas
in Miami in december 1994. De FTAA zou een uitbreiding zijn van
de NAFTA-regio van Anchorage tot in Tierra del Fuego. Dit was ook
al de droom van ex-president Bush. Het FTAA zou een integratie van
NAFTA, MERCOSUR, het ANDES-pact en de Caraïbische zone CARICOM
nastreven. De onderhandelingen hiervoor zijn gepland op de ministeriële
top van Québec van 20 tot 22 april. De FTAA moet kunnen starten
in 2005.
Zoals in Seattle,
Praag, Davos (Porto Alegre) en Cancún probeerden vakbonden,
sociale bewegingen, volksorganisaties e.a. door manifestaties het
protest tegen dit soort vrijhandel (Québec A-20) te laten
weerklinken, omdat de FTAA de deuren voor een "corporate domination"
van de Amerikaanse continenten verder openzet en de democratie met
de voeten treedt. Of zoals een analyse het stelt: "If you hated
NAFTA, you're in for even more shocking surprise". Ruim 450
van de meer dan 6.000 manifestanten van de tegenmanifestatie 'Carnaval
tegen het Kapitalisme' werden gearresteerd.
De 34 staatshoofden
ondertekenden hoe dan ook officiëel de 'Verklaring van Québec'.
Enkel president Chávez van Venezuela had zijn formuleerde
kritieken bij de tekst, nl. bij de democratische clausule en de
timing. Volgens Chávez moet het om een participatieve democratie
gaan, niet om een vertegenwoordigende democratie.
Eén week
vóór de Top van de Americas sloegen de presidenten
van Mexico, Colombia en Venezuela in Caracas (tijdens de zgn. G-3)
de handen in elkaar om de FTAA te promoten. Fox wil ook alles zetten
op zijn plan Puebla-Panama (PPP), een megaproject om Midden-Amerika
uit het slop te halen door infrastructuur- en tewerkstellingsinvesteringen
(lees maquiladora's en nog betere exploitatie).
Meer info: -
http://www.stopftaa.org/ - http://www.quebec2001.net/ (CLAC - Convergence
des luttes anti-capitalistes) - http://www.agp.org/ (Acción
Global de los Pueblos) - http://mexico.indymedia.org/
Een analyse
van de effecten van NAFTA en FTAA door de Alliance for Responsible
is via sombrero@yucom.be gratis verkrijgbaar.
Ex-president
Zedillo van Procter & Gamble tegen de anti-globalisten
Wat is er intussen
met ex-president Zedillo gebeurd ? Hij zocht geen rust in Ierland,
zoals Salinas. Zedillo werd op 13 maart benoemd voor een directiefuctie
bij Procter & Gamble en begon meteen een kruistocht tegen het
antiglobaliseringsprotest en wat hij omschrijft als de 'cynische'
politiek die economisch protectionisme in de hand werkt. Zedillo
zetelde sinds februari 2001 reeds in de directie van Union Pacific
Corporation (en verdient daarmee jaarlijks ruim 60.000 dollar, bovenop
zijn 106.000 pesos maandelijks pensioen). In het maartnummer van
Forbes roept hij op om de golf van 'globalifobia' te bestrijden,
"voor het welzijn van de armen der wereld, vanuit goede argumenten
en degelijke historische evidentie" (Forbes, 19-03-2001). In
datzelfde artikel bekritiseert hij ook de 'pretentie' om homogene
arbeidsrechten op te nemen in handelsakkoorden.
Akkoorden
tussen Bush, Chrétien en Fox over energie en migratie
Tijdens de Top
in Québec kwamen de VS, Canada en Mexico tot een akkoord
over de coördinatie van het energiebeleid van de 3 landen.
Bush, Chrétien en Fox spraken af om de handel in 'Noordamerikaanse'
energie (olie en electriciteit) en investeringen te doen groeien.
Dit betekent o.a. dat er samen naar olie gezocht zal worden (vnl.
exploraties in de grenszones) en dat de VS het Amerikaans energie-tekort
(dixit Bush) op de buren zal kunnen verhalen. Ook wil men investeerders
een betere en meer doorzichtige return bieden. Op vlak van de migratie
engageerden de presidenten zich om de rechten van de migratie-arbeiders
beter te beschermen.
(La Jornada, 23-04-2001)
Geld geld
geld
James Wolfensohn,
president van de Wereldbank, beloofde tijdens de Québec-top
een lening van 350 miljoen dollar aan Mexico, bedoeld voor de uitbreiding
van gezondheidsprogramma's ten gunste van 14 miljoen arme Mexicanen.
In totaal wil de Wereldbank de komende 3 jaren tussen 12en 16 miljard
dollar uittrekken om kredieten te verlenen aan Latijns-Amerika en
de Caraïben.
De Interamerikaanse
Ontwikkelingsbank (BID) zet 40 miljard dollar opzij de komende 5
jaren. 40 % daarvan moet gaan naar projecten van armoedebestrijding.
De VS op hun beurt zullen (hun) Plan Colombia met 1,3 miljard steunen
en dit jaar nog eens 800 miljoen uittrekken voor de drugsbestrijding
in de Andes-regio.
(La Jornada, 23-04-2001)
PPP
Volgens Andrés
Barreda, een analyst van de Mexicaanse staatsuniversiteit UNAM,
is Fox' economisch ontwikkelingplan voor Zuid-Mexico en Midden-Amerika
(het Plan Puebla-Panamá of PPP) een porfiristisch project
om het Zuiden van Mexico om te vormen tot één grote
plantage voor tropische producten en om -algemeen genomen - deze
rijkste regio nog beter te exploiteren (vb. de rijkdom van de biodiversiteit
voor transgenetisch onderzoek, de privatisering van water en andere
energiebronnen,...). De onderzoeker duidt bijvoorbeeld op de grote
interesse van het bedrijvenconsortium Grupo Pulsa, die over heel
de wereld experimenteert met genetische manipulatie. De rijkdom
van het tropisch woud in Chiapas is hiervoor een paradijs. Hier
vindt Grupo Pulsar het materiaal om komkommers te cultiveren met
een diameter van een hamburger. "Natuurlijk zal Fox op deze
wijze de honger bestrijden" merkt de analyst ironisch op. Bovendien
is 30 % van het Mexicaanse water 'Chiapaneeks'. Grote waterprojecten
en infrastructurele projecten voor transport zijn opgenomen in het
plan.
De landbouwpolitiek
van de voorbije regeringen (sinds het liberale beleid van president
de la Madrid vanaf '82) heeft de Mexicaanse campesinos al veroordeeld
tot armoede door de zelfvoorzienende gewassenteelten af te bouwen
en - door de vrijhandelsakkoorden - te vervangen door de import
van granen en gewassen uit de VS. Nu zouden de boeren zich volgens
het PPP gaan moeten toeleggen op tropische gewassen. Maar niet alleen
dat, de boeren zouden ook arbeider moeten worden in de toeleveringsindustrie
van de maquila's. Ook de vele Latijnsamarikaanse migranten of vluchtelingen
in Mexico zouden hier als goedkope handarbeider kunnen tewerkgesteld
worden. Op die manier creëert het PPP in deze transitzone een
buffer tegen de migratie naar het Noorden.
Eerder al -
tijdens de regionale meeting van de bedrijfsleiders van het Wereld
Economisch Forum in Cancún (26 februari) - ontsluierde subcomandante
Marcos van het EZLN de eigenlijke bedoelingen van het PPP en voegde
er aan toe: "er is geen enkel plan dat rekening zal houden
met ons".
(La Jornada, 23-04-2001)
Revolutionair
Volksleger (EPR) stuurt 1 mei-boodschap de wereld in
In een communiqué
aan de nationale en internationale pers vraagt het EPR (samen met
haar Democratische Revolutionaire Volkspartij PDPR, die op 1 mei
haar verjaardag viert) aandacht voor de situatie van de arbeiders
in Mexico. Daarin heeft het EPR kritiek op het werkgelegenheidsbeleid
van Minister van Arbeid Abascal Carranza, de verhoging van de BTW
op medicijnen en voedingswaren in de fiscale hervorming van Fox
en de bedoelingen van de multinationale ondernemingen en neoliberale
regeringen met de nieuwe vrijhandelsassociatie ALCA (of FTAA).
BTW
Zoals aangekondigd
bij zijn aantreden in Fox' regering heeft Minister van financiën
Francisco Gil Díaz zijn belastingshervorming voorgesteld.
De aangekondigde verhoging van BTW (of het spaanstalige IVA) op
voedingswaren, medicijnen, educatieve uitgavenannoun en boeken tot
15 % zou in lagere bankintresten en een hogere economische groei
moeten resulteren. De regering Fox wil namelijk graag tot economisch
groei van 7 % komen, maar haalt met moeite 3 %. Niet alleen in het
parlement, maar ook - en voornamelijk - bij de Mexicanen is er een
golf van protest op gang gekomen. Vooral omdat de BTW-verhoging
op dagelijkse noodzakelijke producten vergezeld gaat van een lastenverlaging
voor economische activiteit en bedrijven. Vooraanstaande schrijvers
hebben zich verenigd om tegen de BTW-verhoging op boeken te protesteren.
Eerder ging het bericht dat de belastingshervorming een voorwaarde
is voor nieuwe kredietlijnen van het Internationaal Muntfonds IMF,
dat aangekondigd heeft een nieuw krediet van tussen 17 en 20 miljard
dollar klaar te houden. Zowel Fox, Gil als het IMF ontkennen dat
de kredietlijn aan bepaalde voorwaarden (zoals de belastingshervorming)
gebonden is. Het moet gezien worden als een totaal beschikbaar preventief
krediet. Mexico aanvaardt het aanbod, maar zegt het niet meteen
nodig te hebben. (?)
(La Jornada, 09-05-2001/ Mexico Solidarity Network, 22/30-04-2001)
Zapatisten
en inheemse volkeren verwerpen nieuwe wet over inheemse rechten
In de week van
23 april gaf eerst de Mexicaanse senaat en enkele dagen later ook
de Kamer van volksvertegenwoordigers van het Mexicaanse Congres
de goedkeuring aan een nieuwe wetgeving over de erkenning van indiaanse
rechten en cultuur. Voor het afdwingen van zo'n wetgeving hadden
de Zapatisten enkele weken geleden een mars ondernomen van de zuidelijke
deelstaat Chiapas naar de hoofdstad. Wat nu is goedgekeurd, is echter
niet meer dan een flauw afkooksel van de Akkoorden van San Andrés,
die in 1996 waren ondertekend na onderhandelingen tussen het EZLN
en de toenmalige regering maar die nooit opvolging hadden gekregen.
De frustratie over de nu goedgekeurde versie is groot, niet alleen
bij het EZLN maar ook bij het CNI (Nationaal Inheems Congres), de
nationale koepel van inheemsen. 'Een verminking van de overeenkomst
van San Andrés', noemt het CNI de huidige wet.
'Wat werd goedgekeurd,
is een wet over de rechten en de cultuur van grootgrondbezitters
en racisten', is de cynische opmerking van subcomandante Marcos
van het EZLN. 'De mediamachine kan nu op gang komen om te wijzen
op de onverzettelijkheid van de Zapatisten die toch altijd het been
stijf houden.' Voor het EZLN betekent dit manoeuver van het Congres
alleszins het einde van de dialoog. De vrees leeft nu dat de situatie
in Chiapas militair zal escaleren.
(Uit WERELDWIJD-MAIL... de wereld in uw mailbox ... Jaargang 2 -67
- 04-05-2001)
Minimumloon
gezakt met 43 % over de laatste 20 jaar
- A World Bank
report on global development indicators released this week shows
the Mexican minimum wage to have fallen 43% in real terms over the
last twenty years, while the size of the national external debt
grew to US$167 billion in 1999. Service on the debt alone represents
25% of national export income. Exports themselves, meanwhile, represented
63% of the nation's Gross Domestic Product in 1999 - an indicator
of the opening of Mexico's economy over the last three decades,
as exports in 1970 only accounted for 1% of GDP. The report also
indicates that military spending in Mexico rose from 3.7% to 6.2%
of the federal budget in the five-year period between 1992 and 1997.
(Mexico
Solidarity Network, WEEKLY NEWS SUMMARY, 22/30-04-2001)
Onder Zedillo
was het voor de journalisten het gevaarlijkst
Tijdens de regeerperiode
van Zedillo (1994-2000) registreerde de Fundación Manuel
Buendía 885 schendingen van de vrijheid van meningsuiting
bij journalisten. Dit is 25 % meer dan tijdens de regering van Salinas
(1988-1994). Onder journalisten vielen wel minder doden (24 t.o.v.
46).
(Proceso, 03-05-2001)
Bekende Mexicaanse
mensenrechtenactiviste vermoord
vorige vrijdag
19 oktober werd Digna Ochoa Plácido in Mexico-Stad vermoord.
Zij was een gedreven 38-jarige advocate verbonden aan de mensenrechtenorganisatie
Centro de Derechos Humanos "Miguel Agustín Pro"
(PRODH). Digna Ochoa was pas teruggekeerd uit de VS, waarheen ze
gevlucht nadat ze aanhoudend doodsbedreigingen kreeg. Ze werd ook
reeds tweemaal gekidnapt (in augustus en oktober 1999). Dat dit
een politieke moord is, is duidelijk. Ochoa verdedigde slachtoffers
of nabestaanden van grove mensenrechtenschendingen zoals de moord
op 17 boeren in Aguas Blancas in juni 1995 en - recentelijk - de
broers Cereso, die na de bomaanslagen van de guerrilla FARP in Mexico-Stad
beschuldigd werden kopstukken te zijn van de FARP. Ze was ook advocaat
van de ecologische activisten Rodolfo Montiel en Teodoro Cabrera
uit Guerrero, in de gevangenis sinds mei 1999. De guerrilla EPR
heeft de Mexicaanse staat (en de CIA) als verantwoordelijke gesteld
voor de moord.
Op de website
van Global Exchange kan je online een protestmail naar president
Fox sturen en er is info in ENG te vinden: http://www.globalexchange.org/campaigns/mexico/digna102201.html.
Op www.laneta.apc.org
vind je een persbericht van het centrum PRODH en ander nieuws. Op
http://mexico.indymedia.org/ ook nog het communiqué van ruim
80 Mexicaanse NGO's en volksorganisaties die de beloftes van Fox
n.a.v. deze moord serieus in vraag stellen.
Een speciale
bijdrage (in SP) over Ochoa vind je op de website van Proceso: http://www.proceso.com.mx/especiales/dignaochoa/
DOSSIER Chiapas
De chronologie
van de strijd van de zapatisten, jaar na jaar van 1994 tot en met
2001
1994
1 januari 1994.
Gewapende rebellen van het Zapatistisch Leger voor Nationale Bevrijding
(EZLN) bezetten 7 steden in de meest Zuidelijke Mexicaanse deelstaat
Chiapas (San Cristóbal de las Casas, Ocosingo, Las Margaritas,
Altamirano, Chanal, Oxchuc, Huixtan). Het EZLN verklaart in haar
communiqué "Eerste Verklaring van het Lacadonawoud"
de oorlog aan de Mexicaanse regering en het vrijhandelsakkoord NAFTA
(op deze dag gaat de vrijhandelszone tussen de VS, Canada en Mexico
van start), zegt op te willen rukken naar het centrum van het land
en wil strijden voor inheemse rechten, gerechtigheid, democratie
en vrede. Aan deze opstand gaan 11 jaar clandestiene organisatie
vooraf . De verrassing is compleet en in verschillende delen van
Mexico voeren andere gewapende groeperingen aanvallen uit op kazernes
of economische doelwitten uit solidariteit met het EZLN. Er vallen
honderden doden bij het treffen met ruim 25.000 manschappen van
het Mexicaanse leger. Op 12 januari kondigt de Mexicaanse president
Salinas een eenzijdig staakt-het-vuren af.
Aan de vorming
en organisatie van het EZLN werd 11 jaar clandestien gewerkt. Vanaf
1983 ontstaat uit de resten van de guerrillabeweging FALN (Gewapende
Krachten voor Nationale Bevrijding, opgericht in 1969 in Monterrey
(Nuevo Leon, Noord-Mexico)) een nieuwe kern in Chiapas. Sinds 1974
echter, toen bisschop Samuel een eerste Indiaans Congres organiseerde,
komen de indígenas van Chiapas meer georganiseerd op voor
hun eisen.
Vanaf 18 januari
worden de onderhandelingen voorbereid. Het EZLN erkent de regeringsonderhandelaar
Manuel Camacho Solís (ex-burgemeester van Mexico-Stad) van
de regerende staatspartij PRI. Tussen 21 februari en 2 maart vinden
er rechtsstreekse onderhandelingen plaats o.l.v. bisschop Samuel
Ruiz van San Cristóbal de las Casas, er worden over 24 punten
voorlopige akkoorden bereikt (het EZLN had 34 eisen gesteld).
Het EZLN wil
met deze regeringsvoorstellen haar basis - de inheemse gemeenschappen
van Chiapas - raadplegen en zegt tegen eind mei met een antwoord
te komen.
Na de moord
op PRI-presidentskandidaat Donaldo Colosio op 24 maart worden de
onderhandelingen opgeschort en vragen de zapatisten de "civiele
maatschappij"om steun. Verschillende vredesbrigades komen naar
Chiapas afgezakt.
In het tweede
belangrijke communiqué van de guerrilleros op 12 juni ("Tweede
Verklaring van het Lacandonawoud") maakt het EZLN de resultaten
van de raadpleging van haar basissen bekend: 97.88% verwerpt de
regeringsvoorstellen, maar slechts 3.26% wil de gewapende strijd
verderzetten.
Het EZLN organiseert
tussen 6 en 9 augustus de Nationaal Democratische Conventie (CND).
Tijdens deze conferentie van 6.000 vertegenwoordigers uit democratische
partijen, volksorganisaties en NGO's - midden in het omsingelde
Lacandonawoud - worden plannen gemaakt om een overgangsregering
te vormen.
Deze poging
mislukt omwille van politieke meningsverschillen. Tijdens de presidentsverkiezingen
van 12 augustus echter (tevens verkiezingen voor Kamer en Senaat),
wint Ernesto Zedillo (PRI) het presidentschap van Cárdenas
(PRD) en Fernandez de Cavallos (PAN).
In december,
enkele dagen nadat de regering Zedillo officiëel van start
gaat , slagen de zapatisten erin de militaire omsingeling te doorbreken
en roepen ze - zonder één schot - 38 inheemse gemeenten
in Chiapas uit tot autonome gemeenschappen in verzet.
Zedillo kondigt
op 20 december de devaluatie van de peso aan met 15 %, de peso geraakt
in een vrije val en de VS en financiële instellingen staan
in februari 1995 klaar met een reddingsplan van bijna 50 miljard
dollar (20 miljard van de VS, 17,8 miljard van het IMF, 10 miljard
van de Bank voor Internationale Betalingen) . Voorwaarden: de Mexicaanse
olie-export is de garantie voor de lening (dwz inkomsten van PEMEX
zullen gestort worden op een Amerikaanse bankrekening), voortzetting
van het privatiseringsprogramma, beperkte stijging van de minimumlonen
ondanks inflatie, terugbrengen van overheidsuitgaven met bijna 10
%,...
Dat er andere
voorwaarden zouden gesteld zijn voor deze grootse lening wordt door
iedereen ontkend. Nochtans stuurt de Chase Manhattan Bank een memo
naar de beleggers dat de Mexicaanse overheid dhet EZLN zal moeten
elimineren om aan te tonen dat ze controle heeft over het nationale
grondgebied en de veiligheid.
De dreiging
van nieuw geweld noopt de bisschop Samuel Ruiz ertoe om in hongerstaking
te gaan, met als gevolg dat de onderhandelingscommissie CONAI (voorgezeten
door Ruiz) officiëel erkend wordt door de regering.
1995
Op 9 februari
kondigt Zedillo een grootschalige invasie aan van het Mexicaanse
leger (30.000 extra manschappen) in Chiapas, onder het voorwendsel
dat het EZLN een nieuw offensief voorbereidt. Een grootscheepse
klopjacht op sociale activisten (2.750 arrestatiebevelen) resulteert
uiteindelijk in 30.000 vluchtelingen uit de inheemse gemeenschappen
en massaal protest in Mexico-Stad. De regering beweert ook de identiteit
van subcomandante Marcos te kennen. Op 9 april tekenen EZLN en regering
de Declaración Conjunta de San Miguel, een akkoord waarin
een onderhandelingsschema wordt vastgelegd vanaf 20 april.
In de maanden
daarna praten beide partijen rechtsstreeks met elkaar in San Andrés
Larráinzar of - voor de zapatisten - San Andrés Sakamch'en
de los Pobres, onder bemiddeling van 2 commissies: de CONAI geleid
door bisschop Ruiz en de verzoeningscommissie COCOPA bestaande uit
parlementairen en senatoren van de verkozen politieke partijen.
Op 27 augustus
organiseert het EZLN een Nationale en Internationale Volksraadpleging
(Consulta Nacional), waaraan 1,3 miljoen Mexicanen en 81.775 mensen
uit 47 landen deelnemen. Er worden 5 vragen gesteld over de toekomst
en rol van de zapatistische guerrilla. Ruim 53% vindt dat het EZLN
zich moet omvormen tot een nieuwe onafhankelijke politieke beweging.
De zapatisten zelf roepen in hun "Derde Verklaring van het
Lacandonawoud" op tot de vorming van een Nationale bevrijdingsbeweging
(MLN).
Na nieuwe afspraken
over het schema start men op 18 oktober met onderhandelingen over
het eerste deelthema Inheemse Rechten en Cultuur.
1996
Bij de tweede
verjaardag van haar opstand zegt het EZLN in haar "Tweede Verklaring
van het Lacandonawoud" dat ze het FZLN zal oprichten, het Zapatistisch
Front voor Nationale Bevrijding, dat niet zal functioneren als partij
van de gewapende guerrilla-beweging, maar als een onafhankelijke
politieke kracht die de strijd voor democratie zal voeren.
Op 16 februari
tekenen het EZLN en de regering Zedillo het eerste deelakkoord over
Inheemse Rechten en Cultuur in San Andrés Sakamch'en de los
Pobres. Deze akkoorden, beter bekend als de akkoorden van San Andrés,
bepalen dat de Mexicaanse staat de vrije zelfbeschikking van inheemse
volken wettelijk zal erkennen. In het onderhandelingsschema is dit
het eerste akkoord over het eerste thema, 5 andere deelthema's zijn
nog onbesproken. Zedillo spreekt echter reeds van een stap naar
definitieve vrede.
Als in mei 2
sympathisanten van het EZLN (Javier Elorriaga en Sebastián
Entzin) veroordeeld worden voor terrorisme, rebellie en samenzwering,
schorten de zapatisten - in hoogste staat van paraatheid - de onderhandelingen
op.
Tussen 30 juni
en 6 juli organiseert het EZLN met steun van de COCOPA het Speciale
Forum voor de Staatshervorming.
Van 27 tot 30
juli organiseren de zapatistas in Chiapas hun eerste Intercontinentale
ontmoeting voor de menselijkheid en tegen het neoliberalisme (Encuentro
Intercontinental Por la Humanidad y contra el Neoliberalismo), een
internationale solidariteitsbijeenkomst waaraan ruim 5.000 activisten
uit 42 landen deelnemen.
Begin augustus
worden de onderhandelingen van San Andrés verdergezet, deze
keer over het deelthema Democratie en Gerechtigheid. Op 2 september
verbreekt het EZLN de dialoog en stelt 5 voorwaarden om terug te
onderhandelen. Eind augustus schrijft het EZLN aan de guerrilla-beweging
EPR (Revolutionair Volksleger) een communiqué waarin de zapatisten
alle hulp van het EPR afwijzen en ook stellen dat ze geen steun
willen. Het EPR voert in augustus een campagne met aanslagen in
meer dan 9 deelstaten.
Op 12 oktober
komt het Nationaal Inheems Congres (CNI) voor de eerste keer samen
als koepel van de meer dan 50 inheemse volkeren in Mexico. Comandante
Ramona, die namens de zapatisten deelneemt, kondigt aan dat een
delegatie van de inheemse rebellen in 1997 naar Mexico-Stad zal
gaan. "Nunca más un México sin nosotros"
of "nooit meer een Mexico zonder ons" is de politieke
boodschap.
Nadat het EZLN
op eind november het COCOPA-wetsvoorstel over Inheemse Rechten en
Cultuur aanvaard heeft, is er een ontmoeting tussen de commissie
en Zedillo. Die vraagt 15 dagen tijd om het wetsvoorstel te bestuderen
en overhandigt op 19 december een volledig nieuwe versie van het
COCOPA-wetsvoorstel. Dit tegenvoorstel blijkt zelfs de fundamentele
uitgangspunten van het originele voorstel niet te accepteren.
1997
Er komt geen
verandering in de politieke spanningen n.a.v. het tegenvoorstel
van Zedillo. Verschillende massale manifestaties geven uiting aan
de ontevredenheid en het gevoel van misleiding door de regering.
Politie en leger treden steeds repressiever op in de inheemse gemeenschappen.
Tussen april
en juli is er een gespannen media-stilte over Chiapas, omdat de
campagnes voor de parlements- en gouverneursverkiezingen in alle
hevigheid losbarsten. Na verschillende meldingen over stijgende
paramilitaire activiteit in Chiapas, roept het EZLN op om niet naar
de stembus te gaan. Op 7 juli wint Cuauhtémoc Cárdenas
van de centrum-linkse partij PRD het gouverneurschap van Mexico-Stad
en verliest de PRI voor de eerste keer haar meerderheid in de Kamer
van Volksvertegenwoordigers. In Chiapas is de opkomst bijzonder
laag, er is er een absentie-graad van 80 %.
Op 27 juli wordt
in Europa (Spanje) de tweede Intercontinentale ontmoeting voor de
menselijkheid en tegen het neoliberalisme georganiseerd.
Op 12 september
zullen 1.111 zapatistas op de Zócalo (het centrale plein
van Mexico-Stad) deze nederlaag van de de staatspartij toejuichen.
De mars van de 1.111 gemaskerde zapatistas - doorheen Oaxaca, Puebla,
Morelos en Mexico D.F. - heeft tot doel de officiële oprichting
van het FZLN en het tweede Nationaal Inheemse Congres (CNI) in Mexico-Stad
bij te wonen. Voor de tweede keer spreekt een comandante van het
EZLN (comandante Ramona) in de openbaarheid in het politieke centrum
van het land.
De strategie
van een uitputtingsoorlog door de regering Zedillo wordt pijnlijk
duidelijk wanneer op 22 december in Acteal (Chenalhó) 45
personen afgeslacht worden door paramilitairen. Agenten van de Veiligheidsdienst
zijn in de buurt aanwezig maar interveniëren niet. De 21 vrouwen,
14 kinderen, 1 baby en 9 mannen hier vermoord, worden symbool van
de vuile oorlog van de door de regering bewapende (en georganiseerde)
paramilitaire groeperingen zoals Máscara Roja, Los Chinchulines,
enz. De regering spreekt van interfamiliaire conflicten en verdeeldheid
tussen gemeenschappen. Duizenden vluchtelingen en ruim 5.000 nieuwe
Mexicaanse soldaten (zgn. voor de preventie van nog meer 'confrontaties')
zijn het resultaat.
1998
In de nasleep
van de slachting van Acteál nemen de inheemse vrouwen het
initiatief om tegen de oorlog en de militarisering in Chiapas te
protesteren. Honderden gemaskerde vrouwen en hun kinderen staan
op de eerste rijen van protestacties en manifestaties tegen de militaire
kampen in Chiapas, zoals op 3 januari tegen de legerbasis nabij
het vluchtelingenkamp van X'oyep.
In januari worden
zowel de interim gouverneur van Chiapas als de (federale) Minister
Binnenlandse Zaken vervangen. Binnenlandse Zaken-minister Francisco
Labastida kondigt eind januari aan dat de regering 23 van de 27
objecties tegen het COCOPA-voorstel heeft laten varen.
Op 15 maart
dient Zedillo zijn versie van het wetsvoorstel Inheemse Rechten
in bij de Senaat, samen met een grootse campagne om de steun van
de Mexicanen voor dit voorstel te verwerven.
Ook de rechts-conservatieve
PAN dient een eigen voorstel in, maar net als in het voorstel van
Zedillo worden Inheemse Volkeren niet erkend zoals dat nochtans
in de - door de Mexicaanse Senaat in 1991 geratificeerde - Conventie
169 van de Internationale Arbeidsorganisatie voorzien en gegarandeerd
wordt.
Vanaf dan wordt
het duidelijk dat Zedillo met harde hand het verzet in de inheemse
gemeenschappen wil breken. In april worden verschillende tot autonome
gemeente uitgeroepen gemeenschap door het federale leger en de deelstaatspolitie
aangevallen: Ricardo Flores Magón (Taniperla), "10 de
Abril" (Altamirano) en "Tierra y Libertad" (Amparo
Aguatinta).
Uit onvrede
met het regeringsgbeleid neemt bisschop Samuel Ruiz op 7 juni ontslag
uit de bemiddelingscommissie CONAI (waarna de CONAI zichzelf ontbindt).
De repressie
tegen de autonome gemeenten kent een triest hoogtepunt op 10 juni,
wanneer 1.000 manschappen van het leger, de gerechterlijke en staatspolitie
en veiligheidsdiensten met geweld de autonome gemeenschap van "San
Juan de la Libertad " (El Bosque) binnenvallen. Daarbij vallen
6 doden onder de inwoners.
Begin juli komt
de regering op de proppen met een nieuw vredesplan voor Chiapas
Op 19 juli komt het EZLN naar buiten met haar "Vijfde Verklaring
van het Lacandonawoud". Daarin bevestigen de zapatisten opnieuw
dat enkel de akkoorden van San Andrés als basis kan dienen
om verder te onderhandelen en dat het wettelijke kader van het COCOPA-wetsvoorstel
het enige juiste is.
1999
Op 21 maart
houdt het EZLN opnieuw een volksraadpleging, deze keer over de erkenning
van de inheemse rechten en de uitputtingsoorlog. 3 miljoen Mexicanen
laten hun stem horen in de door 5.000 zapatistische delegaties georganiseerde
stembureau's. Francisco Labastida, minister van Binnenlandse Zaken,
noemt deze consulta het bewijs dat er geen militaire omsingeling
is in Chiapas en dat de regering er helemaal geen uitputtingsoorlog
voert.
2000
Midden juni
komen de zapatisten naar buiten met een communiqué over de
presidentsverkiezingen van 2 juli. Daarin zeggen ze dat ze de verkiezingen
niet zullen storen, en bovendien spreken zich niet uit voor een
bepaalde kandidaat.
Na de overwinning
van Vicente Fox van de Alliantie voor Verandering (een alliantie
van de rechts-conservatieve PAN en de Groenen) op 2 juli, komt het
EZLN nog één keer naar buiten met een terugblik op
6 jaar Zedillo. Het zal tot 2 december duren dat de zapatisten opnieuw
van zich laten horen, één dag nadat Fox de eed afgelegd
heeft als nieuwe president: "U vertrekt van nul met de zapatistas
wat betreft geloofwaardigheid en vertrouwen. Maar twijfel er niet
aan: we zijn uw tegengestelden. Wat op het spel staat is of deze
opositie gevoerd wordt via civiele en vreedzame kanalen, of dat
we moeten doorgaan met de wapens en het gemaskerde gezicht om te
realiseren wat we zoeken. En dat is, señor Fox, niet meer
dan democratie, vrijheid en rechtvaardigheid voor alle Mexicanen."
Het EZLN antwoordt op het positieve gebaar van Fox om 53 militaire
controleposten te ontruimen, met de aankondiging dat men terug bereid
is tot dialoog op voorwaarde van de vervulling van 3 eisen: (1)
de uitvoering van de deelakkoorden van San Andrés en een
wettelijk kader op basis van het wetsvoorstel Inheemse Rechten en
Cultuur van de COCOPA-commissie, (2) de vrijlating van alle zapatistische
politieke gevangenen uit gevangenissen van Chiapas en andere deelstaten,
en (3) de ontruiming van 7 van de 259 militaire kampen in Chiapas.
2001
Zaterdag 24
februari vertrekt in San Cristóbal de las Casas in Chiapas
een karavaan van 24 leiders van het EZLN naar Mexico-Stad, om daar
na een tocht door 12 deelstaten aan te komen op 11 maart. De politiek-militaire
leiding van het EZLN trekt met deze "Marcha por la Dignidad
Indígena" (Mars voor de Inheemse Waardigheid) naar het
Mexicaans Congres om er het COCOPA-wetsvoorstel inheemse rechten
en cultuur te verdedigen. Ook - tenminste als Fox verder ingaat
op de 3 belangrijke voorwaarden die het EZLN gesteld had - zal de
dialoog met de regering opnieuw starten. Onderweg neemt de delegatie
ook deel aan het Derde Nationaal Inheems Congres (CNI) in Nurío
(deelstaat Michoacán), waaraan vertegenwoordigers van 42
inheemse volken uit Mexico participeren.
Op 11 maart
komt deze mars (ook wel Zapatour genoemd) op de zócalo van
mexico-Stad aan. Ruim 200.000 mensen komen de zapatistische leiders
ontvangen. President Fox nodigt subcomandante Marcos uit voor een
gesprek, maar het EZLN bedankt hiervoor omdat de regering de 3 gestelde
voorwaarden nog niet is nagekomen. In de week dat de zapatistische
delegatie beslist om terug te keren naar Chiapas, stemt het parlement
uiteindelijk toch in - met nipte meerderheid - met een speciale
zzitting waarop de delegatie toegestaan is het spreekgestoelte te
gebruiken. De rechts-conservatieve partij van president Fox, de
Partij voor Nationale Actie of PAN, stemt tegen. Op 28 maart spreken
comandante Esther en anderen van het EZLN, maar ook vertegenwoordigers
van het CNI de Kamer van Volksvertegenwoordigers toe. Ondanks de
richtlijn van de PAN om niet aanwezig te zijn tijdens deze speciale
zitting zijn er 2 diputé's aanwezig.
Op 20 april
worden de laatste 2 (Guadelupe Tepeyac, Río Euseba) van de
7 te ontmantelen legerkampen officiëel ontruimd.
Op 25 april
keurt de senaat een eigen wetsvoorstel Inheemse Rechten en Cultuur
goed, uitgewerkt binnen de commissies Inheemse en Grondwettelijke
Zaken. De wet bepaalt dat elke vorm van discriminatie verboden is,
garandeert de rechten van de vrouw (ook in haar participatie aan
de lokale politiek) en erkent de inheemse autonomie inzake cultuur,
educatie, taal en lokaal bestuur. Op 27 april ratificeert ook de
Kamer het voorstel, alleen de centrum-linkse PRD en linkse PT stemden
tegen. Maar noch het EZLN noch het Nationaal Inheems Congres zijn
tevreden met het voorstel. Het 'senaats-voorstel' is een afzwakking
van het originele COCOPA-voorstel en substantiële wetsbepalingen
(zoals o.a. de definitie van inheems volk als rechtspersoon en de
bepalingen van territorialiteit) ontbreken. Het EZLN schort de onderhandelingen
(in voorbereiding) voor onbepaalde tijd op.
(La Jornada,
10-03-2001)
Deze e-mail nieuwsbrief is een service van het opgeheven Solidariteitskomitee
Mexico. Onregelmatig kun je een overzicht ontvangen, met het nieuws
van de voorgaande maand(en). Dit overzicht werd samengesteld door
de redacteuren van het Belgische tijdschrift Sombrero (p/a Rijweg
50, B-3020 Herent, België, email: sombrero@compuserve.com, internet:
http://welcome.to/sombrero). De keuze van de onderwerpen en de
beschrijvingen weerspiegelen niet (persé) de visie van het
ondertussen opgeheven Amsterdamse Solidariteitskomitee Mexico. Stuur
ons een mailtje wanneer je deze e-mail nieuwsbrief niet meer wenst
te ontvangen (vermeldt bij subject "unsubscribe").
Verspreiding:
(voorheen)
ZAPATA, Mexico Nieuwsdienst
Postbus 16578, 1001 RB, Amsterdam
email:resiste@dds.nl
http://www.noticias.nl/prensa/zapata
anti-Copyright,
28 oktober 2001
|