|
Roze Brieven
Marten van den Berge doet onderzoek in Peru naar de sociale beweging die zich inzet voor seksuele rechten, beter bekent als de LGBT beweging (van Lesbienes, Gays, Biseksuele en Transeksuelen, Travesti´s en Transgenders). Het onderzoek maakt deel uit van het Knowledge Program Civil Society Building, een onderzoeksprogramma van ontwikkelingsorganizatie HIVOS en het Institute for Social Studies om inzicht te krijgen in het functioneren van sociale bewegingen binnen democratiseringsprocessen. Marten voert het onderzoek uit namens de Peruaanse organisatie ‘Programa de Democracia y Transformacion Global’. In zijn column schrijft hij over het dagelijks leven van Peruaanse homo’s, lesbo’s, bi’s en transeksuelen: over het nachtleven tot en met de sociale protesten voor seksuele diversiteit, over de homo’s in de kast tot en met de trotse transexuele prostituees in de straten van Lima.
Vorige columns van Marten:
|
Matrimonio o muerte door Marten van den Berge
Het is zover: Argentinië is het eerste land in Latijns-Amerika waar op nationaal niveau het huwelijk is opengesteld voor niet-hetero stellen en dezen ook de mogelijkheid krijgen kinderen te adopteren. Op 15 juli werd, na een marathonsessie van de Argentijnse senaat van 14 uur debatteren, de wet goedgekeurd met 33 stemmen vóór, 27 stemmen tegen en 3 onthoudingen. Een spannende stemming waarbij conservatieven, in alliantie met de katholieke kerk, en de progressieven, onder leiding van de regerende Peronistische Partij, lijnrecht tegenover elkaar kwamen te staan.
De uitkomst bleef tot aan het einde toe onduidelijk, dus toen de stemming uiteindelijk in hun voordeel uitviel , barstte er een vreugdefestijn uit onder de honderden trans, lesbo, gay en bi-seskuele (TLGB) activisten, die zich verzameld hadden op La Plaza de los Dos Congresos in Buenos Aires. Een mijlpaal wat betreft de gelijkberechtiging van homo´s en lesbo´s in de regio en een bekroning van ruim 30 jaar Roze strijd in Argentinië.
De wet sloeg ook hier in Peru in als een bom. De Peruaanse beweging voor seksuele diversiteit was in jubelstemming: via mailinglijsten en Facebook regende het felicitaties aan het adres van de Argentijnse TLGB-beweging en werd er opgeroepen om een vuist te vormen en ook in Peru de druk op te voeren om wetten voor gelijkberechtiging goedgekeurd te krijgen. Menig Peruaanse homo- en lesbo-activist heeft ´sinds Argentinië´ een nieuwe lijfspreuk: matrimonio o muerte (huwelijk of de dood).
De tegenstanders van homo- en lesbohuwelijken lieten op hun beurt ook van zich horen. Natuurlijk was het aartsbisschop Cipriani, ´s lands conservatief numero uno, die als eerste reageerde. Hij stelde in een reactie dat "Argentinië veel slechte dingen heeft, zoals hun voetbalteam, en dat we daarom hier in Peru niet zomaar alles klakkeloos van hen over moeten nemen." En, zoals later ook in columns van rechts conservatieve kranten zou verschijnen, "het instituut huwelijk is gebaseerd op een natuurlijke orde waarbij man en vrouw elkaar aanvullen voor het leven."
Vanuit de politieke partijen kwamen ook reacties: één van de belangrijkste kandidaten voor het burgemeesterschap van Lima, Lourdes Flores Nano van de Partido Popular Cristiano, stelde: "Het huwelijk is een juridisch heteroseksueel instituut, waar man en vrouw zich verenigen en een relatie formaliseren." En zo kan zij inmiddels de steun van de TLGB-gemeenschap voor haar kandidatuur op haar buik schrijven.
De grootste verrassing uit de gevestigde politiek kwam echter van Augusto Vargas, afgevaardigde in het congres voor de Amazoneprovincie Loreto en lid van de regerende rechtse APRA-partij. Hij verklaarde in een interview dat de Peruaanse grondwet discrimineert, daar waar het stelt dat het huwelijk alleen tussen mannen en vrouwen gesloten zou mogen worden. Bovendien kondigde hij aan dat hij de komende week een wetsvoorstel gaat indienen die geregistreerd partnerschap mogelijk moet maken voor TLGB´s, als een eerste stap om uiteindelijk de grondwet te herzien.
De eerste reactie van de TLGB-beweging, waarvan de meerderheid zich meer met linkse politiek identificeert, was sceptisch. De rechtse APRA-regering heeft dan ook nooit iets voor de TLGB-gemeenschap betekend, eerder het tegenovergestelde: onder haar bewind werd discriminerende wetgeving doorgevoerd, zoals homoseksualiteit binnen leger en politie verbieden. Vandaar dat het wetsvoorstel van Vargas wordt gezien als een strategie om stemmen te winnen voor de komende verkiezingen, of als rookgordijn om de publieke opinie af te leiden van de interne puinhoop, corruptieschandalen en het falen op diverse fronten van de APRA-regering. Vargas zelf ontkent dit, en vertelde dat er nu zelfs binnen de partij de spot met hem wordt gedreven en hij ervan ´beschuldigd wordt´ homo te zijn. Wat in ieder geval maar weer eens de homofobie binnen de huidige APRA-regering aangeeft. Het is dan ook maar zeer de vraag of het wetsvoorstel wordt aangenomen.
Desalniettemin is dit alles een teken dat ´Argentinië´ een grote impact heeft op de Roze politiek in Peru en belangrijke mogelijkheden biedt voor de beweging voor seksuele diversiteit. Deze TLGB-beweging heeft zich volop in de strijd gestort en hoopt na ruim 25 jaar Roze strijd in Peru het voorbeeld van de compañerxs activistas in Argentinie binnenkort te kunnen herhalen: matrimonio o muerte!
Beelden van het moment dat het homohuwelijk werd goedgekeurd in Argentinië:
|
