|
|
‘Je vecht wel voor jouw films, van jouw continent.'
Interview Irma Dulmers, programme advisor Latijns Amerika - IFFR (1)
Tijdens de 35e editie van het International Film Festival Rotterdam zijn ongeveer 17 lange films (features) en 17 korte films (shorts) te zien uit Latijns Amerika. Irma Dulmers legt uit: ‘Het is niet erg veel gezien de productie, maar vergeleken met tien jaar geleden is het erg veel. In 1990 was er maar een Latijns Amerikaanse film op het IFFR. Het is in een stijgende lijn gegaan. Dat heeft veel te maken met filmproductie, die toeneemt door internationale steun.’
Ben je tevreden met het Latijns Amerikaanse aanbod dit jaar?
‘Qua aantal ben ik redelijk tevreden, maar wat mij betreft had de lijst echt langer kunnen zijn. Er zijn films gesneuveld die ik dolgraag aan het Nederlandse publiek zou hebben vertoond. Ik ga geen namen noemen, maar in deze lijst zitten gewoon twee of drie films waar ik het niet mee eens ben. Of omdat het niet mijn ding is, of omdat ik het geen Rotterdam film vind.’
Hoe verloopt de selectie en wat is jouw rol hierin?
‘Ik maak een voorselectie, die ik neerleg bij de programmeurs. Zij gaan alles kijken en dan wordt het óf geselecteerd óf niet. In het tweede geval gaan we erover praten. Ik denk dat ik dit jaar zo’n zeventig features heb gezien, waarvan ik er zo’n tien sterk aanbeveel en vijftien à twintig met twijfel doorstuur. Van de aanbevolen films gaat het grootste deel door, van de twijfelgevallen een stuk minder.’
Wat zijn de selectiecriteria die je hanteert?
Na lang nadenken en zoeken naar een concreet antwoord concludeert Irma: ‘Weet je, ik moet eens leren kort te definiëren wat de criteria zijn, want dat wordt me vaak gevraagd. Maar voor mij is het een onmogelijke opgave.’ Al puzzelend komen we erachter.
‘Inmiddels kennen we allemaal het product van Rotterdam: liefst de kleinere onafhankelijke kwaliteitsfilm. Het moet een goede film zijn, bijzonder, niet mainstream. Het mag een hele aparte, experimentele film zijn, die uit een raar land komt waar je weinig van weet. Het hoeft niet lowbudget of onafhankelijk geproduceerd te zijn, maar een film mag zeker niet commercieel zijn.’
Wat is een goede film? Hoe omschrijf je cinematografische kwaliteit?
‘Bij een goede film kijk je zowel naar verhaallijn, camerastandpunten als snelheid…van alles eigenlijk. Cinematografische kwaliteit is de traagheid van mooie beelden en weinig tekst – waar je door het imposante van het grote doek kunt genieten van de hele betovering van de donkere zaal. Die kwaliteit gaat verloren voor de televisie, waarvoor het verhaal pakkender moet zijn en de shots minder traag. Als een film erg ‘televisie’ is, kan dat net de doorslag geven om hem voor het festival niet te selecteren.’
In hoeverre speelt jouw persoonlijke voorkeur een rol?
‘Er spelen altijd menselijke belangen mee. Je kan net een bepaalde band hebben met een filmmaker waardoor je anders naar zijn werk kijkt. Wauw, denk je dan, dat heb je knap gedaan onder jouw omstandigheden! Juist het beoordelen van jonge regisseurs vind ik vaak moeilijk. Je weet zo weinig van de achtergrond. Ik vind het een pluspunt als de film de culturele identiteit van zijn land vertegenwoordigt. Dat maakt het letterlijk en figuurlijk kleurrijk.’
Wat krijgen we niet te zien en om welke reden?
‘Goede documentaires omdat ze al op het IDFA zijn geweest. En verhalen die te universeel zijn en overal zouden kunnen plaatsvinden - tenzij echt uitzonderlijk goed gemaakt. Ook komedies zijn vrij moeilijk: die moet erg subtiel gemaakt zijn, wil het door het publiek gewaardeerd worden.’
Hoe kom je aan de films?
‘Veel films zie ik op internationale festivals. Door mijn contacten in Mexico, Brazilië en Cuba wordt ik soms getipt. Ook lees ik culturele magazines als Variety en raadpleeg ik websites als www.cinenacional.com.
We krijgen ook erg veel entries: films die wij niet opvragen maar mensen zelf opsturen naar het festival. Daar zit veel bagger bij helaas, maar ik verplicht mezelf om minimaal twintig minuten te kijken - uit respect voor de filmmaker. Ik kijk per jaar zeker meer dan honderd features, shorts en documentaires.’
Wat houdt de functie programme advisor precies in?
‘Voornamelijk de markt verkennen. Ik representeer het IFFR, doe research en maak een voorselectie. Het is gewoon een kwestie van heel veel films kijken.
Mijn liefde voor Latijns Amerikaanse films stak de kop op tijdens mijn studie theaterwetenschap. Tussen 1991 en 1999 was is medeorganisator van een Latino filmfestival in Lantaren/Venster in Rotterdam. Ik was al scout voor het IFFR en in 1999 kwam ik in loondienst bij het IFFR als programme advisor, eigenlijk een intensievere vorm van scout zijn.’
Welke films kun je de Noticias lezers aanraden?
‘Ik ben heel blij met Toro Negro, een bijzondere documentaire uit Mexico. Het is een mooi, heftig en integer gemaakt thema. Het gaat over jongens die stierenvechters zijn: mens vecht tegen stier. Het gaat mij om het sociale aspect. Die jongens zijn bijna kansloos en enorme alcoholisten. De camera verdwijnt, is onzichtbaar. De regisseur is onderdeel geworden van het verhaal, van het léven dus. Ik vind hem heel bijzonder.’
En een tweede suggestie, iets heel anders?
‘Dat is Crime delicado (Delicate Crime) uit Brazilië. Dit is geen gangbare film, nogal heftig maar zo apart. Het beschrijft de relatie tussen een theaterrecensent en een vrouw met een been – nee het thema gaat dieper. Het is een psychologische film. Het thema is volgens mij de innerlijke strijd van het niet lief kunnen hebben, in de persoon zelf. Het onvermogen om zowel jezelf als de ander lief te hebben.’
Drie Latijns Amerikaanse films zijn genomineerd voor een Tiger Award: Madeinusa, The Dog Pound en Glue. Welke film is volgens jou een kanshebber?
‘Wat mij betreft is dat La perrara (The Dog Pound). Het is geen schreeuwende film, geen publieksfilm, maar heel apart en dus heel passend voor een Tiger Award.’
Heb je al ideeën voor volgend jaar?
‘De nuevo cine argentino is al enkele jaren echt hot, dus in aantal zeer goed vertegenwoordigd. Momenteel worden in Mexico en Chili heel interessante dingen gemaakt, mondjesmaat, maar wat er vandaan komt zijn echt pareltjes. Mijn aandacht wil ik hier meer op richten. En komend jaar wil ik naar Midden Amerika, een gebied dat weinig produceert, maar waar ik op zoek wil gaan naar mooie producties.’
Kijk voor een volledig programma op IFFR-website en hou de filmpagina bij Sala de Arte in de gaten!
|
|
|
|
|
|
